KRYZYS STRUKTURY PAŃSTWA OSMAŃSKIEGO U SCHYŁKU XVIII WIEKU
Ritter
Turcji można zauważyć pewne charakterystyczne zjawiska. Ujawniające się już uprzednio sprzeczności przybrały ostrzejszy charakter, a równocześnie wystąpiły nowe zjawiska, będące wyrazem głębokich przemian w strukturze społecznej i gospodarce Turcji.
Zarówno administracja imperium, jego ekonomika, jak też oświata i kultura wykazywały coraz większy upadek. Administracja oparta na wojennych lennach i ściąganych przez nie czynszach dawała coraz większe pole do nadużyć, a zarazem uniemożliwiała sprawne działanie organów administracyjnych, otwierając drogę do przeróżnych buntów lokalnych paszów, do separatyzmów miejscowych rządców.
Gospodarka oparta była na prymitywnych metodach produkcji na wsi i w mieście. Na wsi chłop zależny od feudalnych panów nie był zainteresowany w podnoszeniu produkcji, gdyż i tak większość plonów zabierał poborca. W miastach system cechów uniemożliwiał postęp w produkcji i hamował dopływ nowych elementów. Aczkolwiek więc rzemiosło tu-reckie mogło poszczycić sie jeszcze wieloma cennymi wyrobami (w skórze, metalu), produkty tego rzemiosła, w swej większości ongiś znane i cenione na rynkach europejskich, nie mogły — nawet na rynkach tureckich — konkurować w cenie z wyrobami europejskiej manufaktury. W wyniku tego malał stopniowo eksport tureckich produktów do Europy, a rósł eksport surowców, z których przetworzone przez europejską manufakturę towary importowane były z kolei i zalewały rynki tureckie, skutecznie konkurując z drogim produktem miejscowym.
Centrale VoIP
